สวัสดีค่ะ เจ้าของกระทู้อายุ15ปีนะค่ะ
คือวันหนึ่งเราตื่นตี1 กำลังเตรียมตัวไปโรงเรียนเพราะโรงเรียนมีการจัดกิจกรรม
ฟ้อนรำ เราเป็นหนึ่งในนั้นที่ได้รำ..
เราเดินเท้าออกมานอกบ้าน มีรถรับส่งมา
รออยู่หน้าบ้าน(ปกติเค้าจะมาประมาณ7:00) แต่อันนี้คือเค้าจอดหน้าบ้านเราตอนตี1เลย เราไม่ได้นัดกับเค้าไว้
เราเลยไม่คิดไรมาก บอกลาพ่อแม่แล้วก็ขึ้นรถไป พอตอนขึ้นรถลุงที่ขับคือ "ลุงชู"
พอลุงชูขับรถห่างจากบ้านประมาณหลายกิโลแล้ว เราเลยถามว่า ทำไมไม่จอดที่โรงเรียน เลยมาทำไมนี่มันในเมือง?
พอดีตอนอยู่ในรถเราไม่ได้สังเกตหนทางอ่ะค่ะ ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน ตอนนี้มันตี2แล้ว สมองสติก็ยังไม่ค่อยมี ลุงชูไม่ได้พูดไรมัวแต่ก้มหน้าเหมือนคนเป็นโรคจิต
ถนนเวลาตี2มันก้อมืดมิดหมดแล้ว จะไปหาใครที่ไหนช่วยก้อไม่ได้ ตอนนั้นเองเราเริ่มคิดหนัก รีบเปิดประตูลงจากรถตู้เลยค่ะ จากนั้นลุงชูก้อขับรถหนีไปเฉยเลย
เราเดินอยู่ทางเปลี่ยวได้ประมาณ2-3นาที
เราเลยไปนั่งพักตรงศาลา เราเลยตัดสินใจโทรหาพ่อแม่แต่อยู่ดีๆ โทรศัพท์แบต
ก้อหมดเอง เราเลยเหลือบไปเห็นป้ายทาง
มันเขียนว่า อำเภอพลูเลยา ไม่ระบุจังหวัด
เราเลย งง ว่าพลูเลยามันมีในขอนแก่นด้วยหรอ? ถนนแถวนั้นเงียบมาก เราเลยมองดูนาฬิกาข้อมือ สรุปเวลามัน8โมงแล้ว
อ้าว!เจองี้ งงเลย บรรยากาศมันตี2อยู่นะ
เราเลยพยายามมองหาคนแถวนั้น จนได้มาเห็นยายคนหนึ่งชื่อ ยายใส เค้าเข้ามาถามว่ากำลังหาอะไร เราเลยบอกทุกอย่างให้เค้าได้ฟัง ยายใส เลยพาเรามาที่ตึกพลูเลยา ยายใสบอกว่า ตึกนี่เป็นตึกลูกชายของยายเอง แต่ลูกชายยายเสียไปแล้ว
ทีแรกเราก้อไม่ได้คิดไร ยายแกน่าจะอำเล่นๆตามประสาคนแก่ ยายใสบอกว่าถ้าเดินเข้าไปให้ไหว้ศาลไหว้เจ้า พอดีเราไม่ใช่ศาสนาพุทธ เราเลยไม่ได้ทำไรเลยตอนนั้นในหัวคิดแค่ พระเจ้าโปรดช่วย
พอไปถึงห้อง ปรากฏว่าห้องสะอาดมาก
แต่ไฟแทบไม่สว่าง! เราเลยมองดูนาฬิกาข้อมือปรากฏว่าเป็นเวลา13:00(บรรยากาศตี2) เราเลยอาจคิดว่านาฬิกาน่าจะเสีย แต่พอหมุนดู
มันก้อน่าจะเสียจริงๆแหละ พอเวลาผ่านไปเราเริ่มวินหัว จนได้สติเวลา6:00โมงเช้าวันพรุ่งนี้ ตื่นมาอีกทีก้ออยู่วัดบ้านเราแล้ว เรานี่แทบ งง เลย? เลยรีบวิ่งกลับบ้าน พอกลับบ้าน สรุปคือบ้านเราเลขที่104นะ ทำไมได้ไปอยู่เลขที่101
เราเลยถามแม่ไปว่าทำไมแม่ถึงย้ายเลขที่บ้าน. แม่นี่ งงเลย เราอยู่ที่นี่มานานแล้ว
แม่ว่าเราเป็นบ้า ประสาทหลอน น้องชายเราเคยขับจักรยานแขนหัก แต่ตอนนี้คือแขนน้องไม่เป็นไรเลย พอเราถามน้องไป
น้องก้อบอกไม่เคยขับจักรยานล้ม?
เรารีบขึ้นไปดูห้องของเรา ปรากฏว่าสติกเกอร์ที่เราแปะตามตู้มันหายไปหมด ผนังบ้านก้อเปลี่ยนเป็นสีเขียว คือแต่ก่อนมันสีขาว เราเลยรีบไปโรงเรียน ปรากฏว่า ครูบอกว่าเรียนจบไปแล้ว จะกลับมาทำไม
คิดถึงรุ่นน้องหรอ? เรานี่แทบจะบ้า
เราเลยรีบกลับบ้านไปอีกทีว่า ตาชูคนที่ขับรถไปส่งโรงเรียนเค้าไปไหน แม่ก้อทำหน้า งง. แม่เลยบอกว่าไม่รู้จักคนชื่อตาชู
เราเลยไปหาหมอ หมอบอกกับเราว่า เราเป็นโรคความจำเสื่อม จนเราดึงสติแล้วใช้ชีวิตจนถึงทุกวันนี้ มีใครหาคำตอบได้บ้างค่ะมันคือการย้อนเวลาหรือเจาะเวลาอะไรรึเปล่า ✨🌏?
มีใครรู้จักตึกพลูเลยาทางขอนแก่นมั้ยค่ะ?
คือวันหนึ่งเราตื่นตี1 กำลังเตรียมตัวไปโรงเรียนเพราะโรงเรียนมีการจัดกิจกรรม
ฟ้อนรำ เราเป็นหนึ่งในนั้นที่ได้รำ..
เราเดินเท้าออกมานอกบ้าน มีรถรับส่งมา
รออยู่หน้าบ้าน(ปกติเค้าจะมาประมาณ7:00) แต่อันนี้คือเค้าจอดหน้าบ้านเราตอนตี1เลย เราไม่ได้นัดกับเค้าไว้
เราเลยไม่คิดไรมาก บอกลาพ่อแม่แล้วก็ขึ้นรถไป พอตอนขึ้นรถลุงที่ขับคือ "ลุงชู"
พอลุงชูขับรถห่างจากบ้านประมาณหลายกิโลแล้ว เราเลยถามว่า ทำไมไม่จอดที่โรงเรียน เลยมาทำไมนี่มันในเมือง?
พอดีตอนอยู่ในรถเราไม่ได้สังเกตหนทางอ่ะค่ะ ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน ตอนนี้มันตี2แล้ว สมองสติก็ยังไม่ค่อยมี ลุงชูไม่ได้พูดไรมัวแต่ก้มหน้าเหมือนคนเป็นโรคจิต
ถนนเวลาตี2มันก้อมืดมิดหมดแล้ว จะไปหาใครที่ไหนช่วยก้อไม่ได้ ตอนนั้นเองเราเริ่มคิดหนัก รีบเปิดประตูลงจากรถตู้เลยค่ะ จากนั้นลุงชูก้อขับรถหนีไปเฉยเลย
เราเดินอยู่ทางเปลี่ยวได้ประมาณ2-3นาที
เราเลยไปนั่งพักตรงศาลา เราเลยตัดสินใจโทรหาพ่อแม่แต่อยู่ดีๆ โทรศัพท์แบต
ก้อหมดเอง เราเลยเหลือบไปเห็นป้ายทาง
มันเขียนว่า อำเภอพลูเลยา ไม่ระบุจังหวัด
เราเลย งง ว่าพลูเลยามันมีในขอนแก่นด้วยหรอ? ถนนแถวนั้นเงียบมาก เราเลยมองดูนาฬิกาข้อมือ สรุปเวลามัน8โมงแล้ว
อ้าว!เจองี้ งงเลย บรรยากาศมันตี2อยู่นะ
เราเลยพยายามมองหาคนแถวนั้น จนได้มาเห็นยายคนหนึ่งชื่อ ยายใส เค้าเข้ามาถามว่ากำลังหาอะไร เราเลยบอกทุกอย่างให้เค้าได้ฟัง ยายใส เลยพาเรามาที่ตึกพลูเลยา ยายใสบอกว่า ตึกนี่เป็นตึกลูกชายของยายเอง แต่ลูกชายยายเสียไปแล้ว
ทีแรกเราก้อไม่ได้คิดไร ยายแกน่าจะอำเล่นๆตามประสาคนแก่ ยายใสบอกว่าถ้าเดินเข้าไปให้ไหว้ศาลไหว้เจ้า พอดีเราไม่ใช่ศาสนาพุทธ เราเลยไม่ได้ทำไรเลยตอนนั้นในหัวคิดแค่ พระเจ้าโปรดช่วย
พอไปถึงห้อง ปรากฏว่าห้องสะอาดมาก
แต่ไฟแทบไม่สว่าง! เราเลยมองดูนาฬิกาข้อมือปรากฏว่าเป็นเวลา13:00(บรรยากาศตี2) เราเลยอาจคิดว่านาฬิกาน่าจะเสีย แต่พอหมุนดู
มันก้อน่าจะเสียจริงๆแหละ พอเวลาผ่านไปเราเริ่มวินหัว จนได้สติเวลา6:00โมงเช้าวันพรุ่งนี้ ตื่นมาอีกทีก้ออยู่วัดบ้านเราแล้ว เรานี่แทบ งง เลย? เลยรีบวิ่งกลับบ้าน พอกลับบ้าน สรุปคือบ้านเราเลขที่104นะ ทำไมได้ไปอยู่เลขที่101
เราเลยถามแม่ไปว่าทำไมแม่ถึงย้ายเลขที่บ้าน. แม่นี่ งงเลย เราอยู่ที่นี่มานานแล้ว
แม่ว่าเราเป็นบ้า ประสาทหลอน น้องชายเราเคยขับจักรยานแขนหัก แต่ตอนนี้คือแขนน้องไม่เป็นไรเลย พอเราถามน้องไป
น้องก้อบอกไม่เคยขับจักรยานล้ม?
เรารีบขึ้นไปดูห้องของเรา ปรากฏว่าสติกเกอร์ที่เราแปะตามตู้มันหายไปหมด ผนังบ้านก้อเปลี่ยนเป็นสีเขียว คือแต่ก่อนมันสีขาว เราเลยรีบไปโรงเรียน ปรากฏว่า ครูบอกว่าเรียนจบไปแล้ว จะกลับมาทำไม
คิดถึงรุ่นน้องหรอ? เรานี่แทบจะบ้า
เราเลยรีบกลับบ้านไปอีกทีว่า ตาชูคนที่ขับรถไปส่งโรงเรียนเค้าไปไหน แม่ก้อทำหน้า งง. แม่เลยบอกว่าไม่รู้จักคนชื่อตาชู
เราเลยไปหาหมอ หมอบอกกับเราว่า เราเป็นโรคความจำเสื่อม จนเราดึงสติแล้วใช้ชีวิตจนถึงทุกวันนี้ มีใครหาคำตอบได้บ้างค่ะมันคือการย้อนเวลาหรือเจาะเวลาอะไรรึเปล่า ✨🌏?